Mezoterapia igłowa czy mikroigłowa: czym się różnią i którą wybrać

Poniżej rozkładam obie metody na części: co się dzieje ze skórą podczas jednej i drugiej, do jakich problemów każda pasuje, jak wygląda gojenie i ile sesji trzeba realnie zaplanować. Znajdziesz tu też rzecz, której w reklamach mezoterapii się nie mówi, bo nie sprzedaje: czego żadna z tych metod nie zrobi, choćbyś zrobiła pełną serię.

Dwa zabiegi, które łączy głównie słowo w nazwie

Mezoterapia jako pojęcie oznacza podawanie substancji czynnych bezpośrednio w skórę, z pominięciem drogi przez naskórek. Historycznie chodziło o iniekcje. Z czasem nazwa rozlała się na wszystko, co wprowadza cokolwiek pod powierzchnię skóry, i stąd cały bałagan pojęciowy.

Mezoterapia igłowa: liczy się to, co podajesz

Tu narzędziem jest cienka igła, a bohaterem preparat. Kosmetolog wykonuje serię płytkich wkłuć w skórę właściwą, zostawiając w każdym miejscu maleńką porcję płynu. Na twarzy widać wtedy drobne bąbelki, tak zwane mikropapułki, które wchłaniają się w ciągu kilku godzin. Sam zabieg trwa zwykle od kilkudziesięciu minut do półtorej godziny razem ze znieczuleniem powierzchniowym.

Preparat nie jest dodatkiem, tylko całą istotą zabiegu. Najczęściej jest to niesieciowany kwas hialuronowy, czyli taki, który nie tworzy rusztowania i nie wypełnia, za to wiąże wodę i poprawia środowisko, w którym pracują fibroblasty. Do tego dochodzą witaminy, aminokwasy, minerały, koenzymy albo peptydy, zależnie od produktu. Dwa różne preparaty podane tą samą techniką dadzą dwa różne efekty, i właśnie dlatego przy mezoterapii igłowej rozmowa o doborze produktu jest ważniejsza niż rozmowa o technice.

Mezoterapia mikroigłowa: liczy się to, co skóra zrobi sama

Tu jest odwrotnie. Mezoterapia mikroigłowa Dermapenem polega na wykonaniu tysięcy bardzo drobnych nakłuć głowicą z jednorazowym kartridżem. Nakłucia same w sobie nic nie wnoszą do skóry. Uruchamiają za to reakcję naprawczą: uwolnienie czynników wzrostu, migrację fibroblastów i produkcję nowego kolagenu, który w toku przebudowy stopniowo zmienia się z niedojrzałego typu III w typ I. To ten proces spłyca blizny i wyrównuje teksturę, a nie żaden koktajl.

Preparat oczywiście też się tu pojawia, bo w otwarte mikrokanaliki wprowadza się substancje aktywne. Jest jednak dodatkiem do mechanizmu, a nie mechanizmem. Warto o tym pamiętać, bo okno na wprowadzenie czegokolwiek jest krótkie: mikrokanaliki zamykają się mniej więcej w ciągu dziesięciu minut od nakłucia.

Głębokość, koktajl i cel, czyli gdzie naprawdę leży różnica

Najprostszy sposób, żeby to sobie ułożyć w głowie: mezoterapia igłowa dokłada skórze materiał, a mikroigłowa zleca skórze pracę. Z tego wynika prawie wszystko inne.

Jak głęboko sięga jedna, a jak druga

Przy mezoterapii igłowej głębokość jest z góry określona przez technikę wkłucia i zwykle mieści się w granicach naskórka i górnych warstw skóry właściwej, bo tam preparat ma zadziałać. Przy mikronakłuwaniu głębokość jest regulowana i to ona decyduje o sile zabiegu. W pracy nad starzeniem się skóry i drobnymi zmarszczkami stosuje się zwykle igły 0,5 do 1 mm. Przy bliznach schodzi się głębiej, standardowo 1,5 do 2 mm, a w badaniu porównującym leczenie blizn atroficznych igła 2,5 mm wypadła skuteczniej niż 1,5 mm. Urządzenia profesjonalne mają zakres nawet do 3 mm, choć w praktyce gabinetowej rzadko schodzi się tak nisko na twarzy.

Co z tego wynika dla efektu

Mezoterapia igłowa poprawia to, co można nazwać jakością skóry: nawodnienie, gęstość, koloryt, sprężystość. Działa szybko i delikatnie, ale efekt jest odnawialny, czyli wymaga powtarzania. Mikronakłuwanie działa wolniej i mocniej, bo przebudowa kolagenu to proces liczony w tygodniach, za to jego wynik jest trwalszy strukturalnie. DermNet podaje, że efekty po serii mikronakłuwania bywają widoczne już po dwóch tygodniach, ale pełny obraz kształtuje się przez 6 do 8 miesięcy.

Kiedy sensowniejsza jest mezoterapia igłowa

Igła wygrywa wszędzie tam, gdzie problemem jest to, czego skórze brakuje, a nie to, jak jest zbudowana. Poniżej najczęstsze sytuacje, w których w gabinecie proponujemy właśnie ten kierunek.

Skóra odwodniona, szara i zmęczona

Klasyka. Skóra napina się po umyciu, makijaż podkreśla drobne linie, cera wygląda blado mimo dobrego snu. Tu praca polega na dostarczeniu wody i składników odżywczych tam, gdzie krem nie dotrze. Jeśli nie masz pewności, czy Twoja skóra jest sucha, czy odwodniona, a to zupełnie inne rzeczy, sprawdź wcześniej, jak odróżnić skórę suchą od odwodnionej, bo od tego zależy dobór preparatu.

Do tego problemu najczęściej sięgamy po Cytocare 532, czyli kwas hialuronowy z kompleksem witamin, aminokwasów i mikroelementów CT50, albo po Neauvię Hydro Deluxe, w której obok niesieciowanego kwasu hialuronowego w stężeniu 18 mg/ml znajdziesz glicynę, L-prolinę i hydroksyapatyt wapnia, dodatkowo pobudzający syntezę kolagenu.

Cera bez blasku i pierwsze oznaki starzenia

Przy skórze, która wygląda na zmęczoną i traci równomierny koloryt, dobrze sprawdza się Filorga NCTF 135 HA. Producent wymienia w składzie 12 witamin, 24 aminokwasy, 6 minerałów i wolny kwas hialuronowy, a protokół podstawowy to trzy sesje w odstępach trzytygodniowych. To preparat rewitalizujący, nie liftingujący, i tak też warto ustawić sobie oczekiwania.

Cienka skóra i miejsca, których Dermapen nie lubi

Okolica oczu, szyja i dekolt to obszary, gdzie skóra jest cienka, a tkanki mało. Mocne mikronakłuwanie bywa tam nieuzasadnione, a preparat podany punktowo daje dużo. Przy pracy nad zagęszczeniem tych okolic sensowny bywa tropokolagen, a przy cieniach i wiotkości wokół oczu Sunekos 200. Więcej o samej strategii znajdziesz w tekście o tym, jak bezpiecznie zagęścić cienką skórę.

Kiedy więcej da Dermapen

Mikronakłuwanie wygrywa tam, gdzie problem siedzi w strukturze skóry, a nie w jej nawodnieniu. Preparat tego nie naprawi, bo nie ma czego uzupełnić. Trzeba przebudować.

Blizny potrądzikowe i nierówna tekstura

To najmocniejsze wskazanie dla tej metody i jedyne, w którym różnica między obiema mezoterapiami jest naprawdę drastyczna. Blizna to nieprawidłowo ułożony kolagen, a żeby go przeorganizować, trzeba uruchomić proces gojenia. DermNet podaje, że przy umiarkowanych bliznach potrądzikowych zwykle potrzeba trzech do czterech zabiegów, a przy bliznach po oparzeniach i rozstępach do pięciu. Nie wszystkie blizny reagują tak samo, więc zanim umówisz serię, sprawdź w tekście o tym, które blizny potrądzikowe da się spłycić, czy Twoje w ogóle należą do tej grupy.

Rozszerzone pory i szorstka skóra

Pory to drugie klasyczne wskazanie. Nie da się ich zamknąć na stałe, bo to ujścia gruczołów, ale przy zagęszczonej skórze wokół nich wyglądają wyraźnie mniej. Tu przydaje się seria i cierpliwość, a szczegóły rozpisaliśmy w osobnym wpisie o tym, jak trwale zmniejszyć rozszerzone pory.

Jeśli poza teksturą przeszkadza Ci również wiotkość, samo mikronakłuwanie może być za słabe. Wtedy rozmawiamy o radiofrekwencji mikroigłowej, która do nakłucia dokłada energię cieplną w skórze właściwej. Jest mocniejsza, droższa i wymaga innego przygotowania, więc nie proponujemy jej na start.

Czego żadna mezoterapia nie zrobi

To jest część, którą w materiałach reklamowych zwykle się pomija, a która najczęściej decyduje o tym, czy klientka wyjdzie z gabinetu zadowolona. Mezoterapia, obojętnie która, poprawia jakość skóry. Nie zmienia jej kształtu ani objętości.

Najlepiej widać to w liczbach. W randomizowanym badaniu z użyciem niesieciowanego kwasu hialuronowego (stężenie 14 mg/ml, trzy sesje w odstępach miesięcznych) po trzech miesiącach grubość skóry właściwej wzrosła o 4 procent, poprawiła się sprężystość, a promienność cery była lepsza o 6,2 procent od grupy kontrolnej. Liczba zmarszczek zmieniła się w tym samym czasie o 2,9 procent, czyli praktycznie wcale. To nie jest zarzut wobec metody. To po prostu opis tego, co ona robi: poprawia skórę jako materiał, a nie wygładza bruzdy.

Jeśli głównym problemem jest opadający owal albo głęboka bruzda, uczciwiej powiedzieć to na konsultacji niż sprzedać serię, po której będzie rozczarowanie. Czasem najlepszą odpowiedzią jest skierowanie do lekarza medycyny estetycznej, a mezoterapia dołącza do planu później, jako element poprawiający kondycję skóry.

Ból, gojenie i liczba sesji

Pytanie o ból pada zaraz po pytaniu o różnicę, więc odpowiem konkretnie. Odczucia są inne, ale poziom dyskomfortu podobny i w obu przypadkach do wytrzymania. Przy mezoterapii igłowej czuć pojedyncze ukłucia i rozpieranie w miejscu podania preparatu, przy czym najbardziej wrażliwe są czoło, okolica ust i skronie. Przy mikronakłuwaniu odczucie jest bardziej równomierne, trochę jak wibrujące drapanie, silniejsze w okolicach kostnych. Znieczulenie powierzchniowe stosuje się w obu przypadkach.

Po mezoterapii igłowej przez kilka godzin widać bąbelki, a przez dzień lub dwa mogą utrzymywać się drobne zasinienia w miejscach wkłuć. Przegląd badań nad mezoterapią kwasem hialuronowym opisuje ból, obrzęk, wybroczyny i krwiaki jako typowe działania uboczne trwające 3 do 4 dni. Po mikronakłuwaniu skóra jest zaczerwieniona jak po silnym wietrze, zwykle przez 1 do 3 dni, a przez kolejne dni bywa sucha i lekko szorstka.

Serie różnią się długością. W naszym gabinecie przy preparatach nawilżających zwykle planujemy 3 do 4 zabiegów co 2 do 3 tygodni, przy Filordze 3 do 5, przy tropokolagenie 3 do 5 w krótszych odstępach, a przy mikronakłuwaniu 3 do 6 zabiegów co 3 do 4 tygodni, zależnie od problemu. DermNet zaleca minimum 6 tygodni przerwy między sesjami mikronakłuwania, więc jeśli ktoś proponuje Ci pełną serię w miesiąc, to sygnał ostrzegawczy. Przed pierwszą wizytą przyda się też krótka lista rzeczy do przygotowania przed zabiegiem.

Czy można łączyć obie metody

Można i często ma to sens, ale nie w wersji „wszystko na jednej wizycie". Mikronakłuwanie otwiera drogę substancjom aktywnym, więc naturalnym pomysłem jest wprowadzenie w mikrokanaliki preparatu nawilżającego. To standardowa praktyka, z jednym zastrzeżeniem: nie każdy preparat przeznaczony do iniekcji nadaje się do aplikacji powierzchniowej i odwrotnie. O tym decyduje kosmetolog na podstawie dokumentacji produktu, a nie chęć połączenia dwóch popularnych nazw w jednym zabiegu.

W praktyce częściej układamy to sekwencyjnie. Najpierw seria nawilżająca, która przygotowuje skórę i poprawia jej kondycję, potem mikronakłuwanie pracujące nad strukturą, a między nimi odstęp pozwalający skórze odpocząć. Odwrotna kolejność też bywa uzasadniona, na przykład gdy zależy nam na szybkim wyciszeniu skóry po serii nakłuć. Jeżeli nie chcesz w ogóle igieł, warto rozważyć PRX-T33, czyli biorewitalizację bez nakłuwania, która działa słabiej, ale nie wymaga rekonwalescencji.

Czego nie łączymy: mikronakłuwania z mocnym peelingiem w tym samym tygodniu, mezoterapii z opalaniem, a żadnej z nich z aktywnym stanem zapalnym skóry, opryszczką w fazie wysiewu ani świeżą infekcją. Przy chorobach autoimmunologicznych, zaburzeniach krzepnięcia i w ciąży decyzja zapada indywidualnie i często brzmi „nie teraz".

Jeśli po tym wszystkim nadal nie wiesz, w którą stronę pójść, prosty test bywa skuteczniejszy niż kolejna godzina czytania: stań przy oknie i popatrz na skórę pod kątem. Jeśli przeszkadza Ci to, jak skóra wygląda, czyli koloryt, matowość, drobne linie z odwodnienia, zacznij od igłowej. Jeśli przeszkadza Ci to, jak skóra jest zbudowana, czyli wgłębienia, blizny, widoczne ujścia porów, zacznij od mikroigłowej. W razie wątpliwości pomocny bywa też quiz dobierający zabieg, ale decyzja i tak zapada po obejrzeniu skóry na żywo.

Najczęściej zadawane pytania o mezoterapię